Άρθρο – φωτιά έγραψε στην εφημερίδα «Δημοκρατία» ο συγκρατούμενος, συγκατηγορούμενος και συγκατάδικος του Μπελογιάννη, Τάκης Λαζαρίδης, ο οποίος τότε γλίτωσε την εκτέλεση εξαιτίας του νεαρού της ηλικίας του.

Τα επίμαχα αποσπάσματα:

«Η τραγωδία μας, που είναι βέβαια και τραγωδία του Μπελογιάννη, συνίσταται στο ότι νομίζαμε ότι νομίζαμε ότι πολεμούσαμε για υψηλά ιδανικά, ενώ στην πραγματικότητα πολεμούσαμε και δίναμε την ζωή μας για την προώθηση των στόχων της σοβιετικής εξωτερικής πολιτικής…»

«Είχαμε κάθε δικαίωμα να θυσιάσουμε τη ζωή μας καταπώς θέλαμε, δεν είχαμε όμως κανένα δικαίωμα να θυσιάσουμε τις ζωές αθώων συμπατριωτών μας. Δεν μας πρέπουν, λοιπόν, τιμές και μνημεία. Και αντί για εγκαίνια μνημείων, που ως μόνο αποτέλεσμα έχουν να διχάζουν και να αναζωπυρώνουν τα πάθη και τα μίση του παρελθόντος, θα έπρεπε εμείς οι παλιοί κομμουνιστές, και μαζί ο Τσίπρας και η παρέα του, να κρύψουμε το πρόσωπο από ντροπή και να κλάψουμε πικρά για το αδικοχαμένο αίμα των δικών μας αλλά και των αδελφών μας της άλλης πλευράς».

«Πολέμησε στον Εμφύλιο, αποκλειστικά υπεύθυνοι για τον οποίον ήμασταν εμείς. Και όταν λέω εμείς, εννοώ ο Ζαχαριάδης και η παρέα του, που δρούσαν πάντοτε κατ’ εντολήν της Μόσχας»