Να ανατρέπεται φαίνεται η αντίληψη της σύγχρονης αριστεράς και αριστερών κομμάτων για τους Μαρξ και Ένγκελς αφού οι θεωρητικοί του κομμουνισμού – σοσιαλισμού Μαρξ και Ένγκελς αντιτίθενται σε αυτήν. Ας ρίξουμε μια γρήγορη ματιά λοιπόν στις θέσεις των παραδοσιακών κομμουνιστικών αρχών ( Μαρξ – Ένγκελς):

  • Σκοπός της εισαγωγής ξένων εργατών είναι η διατήρηση της δουλείας και η ακύρωση όλων των διεκδικήσεων των ντόπιων εργατών για μισθούς και συνθήκες εργασίας.
  • Ο μετανάστης ανταγωνίζεται τον ντόπιο εργάτη και σιγά σιγά αναγάγει το μεροκάματο στο δικό του επίπεδο. Είναι το πιο αποτελεσματικό όπλο του κεφαλαίου.
  • Η μετανάστευση διαιρεί την εργατική τάξη της χώρας υποδοχής σε τόσα εχθρικά στρατόπεδα όσες και οι εθνοφυλετικές ομάδες διότι η κάθε μία καταλαβαίνει μόνο τον εαυτό της. Έτσι αναστέλλεται η εργατική επανάσταση και διαιωνίζεται η καπιταλιστική κυριαρχία.
  • Η λαθρομετανάστευση χρησιμοποιείται αφ’ ενός ως απεργοσπαστικός μηχανισμός αφ’ ετέρου με τον εργατικό υπερπληθυσμό – πλεόνασμα που δημιουργεί ρίχνει το επίπεδο ζωής σε κατάσταση δουλοπάροικου.
  • Οι μεταναστευτικοί νόμοι είναι τα μανιφέστα των εργοστασιαρχών.”

Ερώτημα λοιπόν ανακύπτει για ποιο λόγο το ΚΚΕ, το Σύριζα κτλ αντιτίθενται στις «διδαχές» του Μαρξ υποστηρίζοντας πλέον την νομιμοποίηση των μεταναστών και την αφομοίωση τους στην Ελληνική κοινωνία, καταργώντας στην πράξη το οκτάωρο, τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, το κατώτατο όριο μισθών και άλλα… Όπως πρόσφατο παράδειγμα η ασφάλιση του αλλοδαπού από την πρώτη μέρα στην εργασία του ενώ για τον Έλληνα εργαζόμενο από τις 50 ημέρες αυξήθηκε στις 75 ημέρες εργασίας για να ασφαλιστεί.

Είναι τελικά αυτή λοιπόν φιλεργατική πολιτική;